باز بوي باورم خاكستريست
صفحه هاي دفترم خاكستريست
پيش از اينها حال ديگر داشتيم
هر چه مي گفتند باور داشتيم
فيل ها زهر هلاهل خورده اند
مهرورزان مهر باطل خورده اند
آن پلیدانی که چون شاهانه اند
از دل ملت همه بيگانه اند
باز هم بحث عقيل و مرتضاست
آهن تف ديده مولا كجاست
نه فقط حرفي از آهن مانده است
شمع بيت المال روشن مانده است
صحبت از عدل و عدالت نا بجاست
سود در بازار ابن الوقتهاست
سر به لاك خويش برديد اي دريغ
نان به نرخ روز خورديد اي دريغ
با خودم گفتم تو عاشق نيستي
آگه از سر شقايق نيستي
غرق در دريا شدن كار تو نيست
شيعه مولا شدن كار تو نيست
در صفوف ايستاده بر نماز
ابن ملجم ها فراوانند باز
دست ها را باز در شبهاي سرد
ها كنيد اي كودكان دوره گرد
مژدگاني اي خيابان خوابها
ميرسد ته مانده بشقابها
گير خواهد كرد روزي روزيت
در گلوي مال مردم خوارها
من به در گفتم وليكن بشنوند
نكته ها را مو به مو ديوارها
(تهران – تيرماه 1378)
زنده رودش زنده » ليكن در كلام
مرده ريگي مانده از اين پاك نام
تا سپاهش حمله ور بر خانه شد
چل ستون٭ يك سپه ويرانه شد
در گلستانش جوانان خفته اند
درس آزادي برايم گفته اند
اين چه ُگلزاريست؟ ِگلزاريست سرد
اين ُگلستانيست ليكن پر ز درد
(پ-البرز)
*در گويش مردم اصفهان كاخ چهل ستون » چل ستون گفته مي شود
ماه مي آيد شبي ديگر
روي بام خانه ي سوسن
رازچشمان مرا احساس خواهد كرد
كودكي با قايقي كوچك
قايقي پاك و مقوايي
كودكي شايد پر از احساس تنهايي
ماه مي آيد » تنش را خيس خواهد كرد
صورتش را آب خواهد شست
گيسوان را ريس خواهد كرد
كودك اما همچنان تنها
در كنار رود
قايقش اما پر از ايمان
ناخدايش عشق
سوسنش پر عطر و مست از پاكي ديدار
(پ-البرز)
مي خوانمت به مهر
من شور دست پاك تورا بوسه ميزنم
اي ماهتاب من
رويت هزار بوسه و چشمت هزار عشق
در اين ظلام سخت كه مام وطن گرفت
من نور عشق را ز تو تفهيم ميكنم
مديون پاكي تو ام اي معبد سپيد
اي مادرم عزيز ترين بت تراش عشق
(پ-البرز)
تقديم به مادرم كه هر روز بيشتر او را ميفهمم
